Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΒΗΣΣΑΝΗΣ

Πού να ήξερε ο αείμνηστος Σπ. Στούπης οτι η βιβλιοθήκη βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση σχεδόν 60 χρόνια μετά!!!!!!

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Χ.Κ.

Απο "υπήκοοι" κάποια στιγμή ας γίνουμε πολίτες....

 Πριν 24 χρόνια...

Βέβαια κανένα θέμα από αυτά που περιλαμβάνει το ΨΗΦΙΣΜΑ δεν κίνησε το ενδιαφέρον της Κεντρικής Εξουσίας....Αλλά η προσπάθεια έγινε! Και καλώς έγινε!!!
Είθε η αυριανή (Κυριακή 13 Αυγούστου 2013) προσπάθεια συζήτησης μεταξύ των φορέων του χωριού μας που αφορά τα προβλήματα που απασχολούν τους καοίκους, να έχει  ένα καλύτερο αποτέλεσμα...Και προ πάντων ας συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι τα απλά προβλήματα με την θέληση και συνεργασία ΟΛΩΝ μπορούμε τα τα λύσουμε ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ χωρίς την παρέμβαση των ετσι και αλλιως δυσκίνητων και απρόθυμων κεντρικών φορέων...Εύχομαι η συζήτηση να γίνει με γνώμονα το καλό και μόνο του χωριού μας , χωρίς ανούσιες προσωπικές αντιπαραθέσεις και έριδες!!!ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ...

Χ. Κ.   

ΑΡΧΕΙΟ ΣΠΥΡΟΥ ΣΤΟΥΠΗ

 Η ψηφιοποίηση του  εξαιρετικά σημαντικού συγγραφικού  έργου του άξιου συγχωριανού μας αείμνηστου Σπύρου Στούπη βρίσκεται σε εξέλιξη...Βιβλία του, άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά, και γενικά κάθε τι με το οποίο ασχολήθηκε, διερευνάται και ψηφιοποείται...για να διατηρηθεί ως εθνική κληρονομιά στις επόμενες γενιές...
Ζητώ όποια βοήθεια στο κοπιώδες έργο που ανέλαβα προς τιμήν του... Αν κάποιος διαθέτει κατι απο το τιτάνιο έργο του ας επικοινωνήσει μαζί μου...(μέσω Αδελφότητας).

Χαρ. Καββαδίας 

Συζητάμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα προβλήματα του χωριού μας...

 

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση είμαι σε θέση να πληροφορήσω όλους τους Βησσανιώτες ότι η πρωτοβουλία που είχα αναλάβει πριν λίγες μέρες 
(Διαβάστε ΕΔΩ: http://adelfotitavissanis.blogspot.com/2023/06/blog-post.html#more)  και είχε ως αντικείμενο αφ’ ενός την εξομάλυνση διενέξεων και αντεγκλήσεων που παρατηρήθηκαν το τελευταίο διάστημα μεταξύ συγχωριανών μας για διάφορα θέματα και αφ’ ετέρου την προσπάθεια διοργάνωσης μιας Γενικής Συνέλευσης μέσω της οποίας θα ήταν δυνατή όχι μόνο η επίλυση των διαφορών αυτών αλλά και ο καλύτερος συντονισμός όλων -φορέων αλλά και κατοίκων- με αντικείμενο πάντα το καλό της ιδιαίτερης πατρίδας μας, είχε αίσιο αποτέλεσμα.

Όλοι οι φορείς του χωριού μας (Κοινότητα-Πολιτιστικός Σύλλογος-Εκκλησιαστική Επιτροπή και Αδελφότητα Βησσανιωτών) απάντησαν-μετά από σχετική διαβούλευση-τελικά θετικά στην πρότασή μου και είναι πρόθυμοι να διεξάγουν έναν ειλικρινή και γόνιμο διάλογο για όλα τα θέματα που απασχολούν το χωριό μας.

Απομένει λοιπόν να ρυθμιστούν οι λεπτομέρειες σχετικά με την οργάνωση (ημερομηνία διεξαγωγής, κλπ) οι οποίες με πνεύμα καλής θέλησης και την βοήθεια και  την συνεργασία όλων, δεν θα σταθούν εμπόδιο και θα έρθουν και αυτές σε αίσιο πέρας.

Σχετικές προτάσεις - από όλους μας -για  την διαδικασία και την οργάνωση είναι πάντα ευπρόσδεκτες.

Θα σας κρατώ ενήμερους…

Χ. Καββαδίας     

Μερικές σκέψεις και μια πρόταση που αφορούν το χωριό μας...

 

Με αφορμή τους τελευταίους δυσάρεστους - ως επι το πλείστον-  διαξιφισμούς που ανταλλάχτηκαν σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης (FB δες*) μεταξύ της Εκκλησιαστικής Επιτροπής του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου και του προέδρου της Αδελφότητας Βησσανιωτών που είχαν σαν αποτέλεσμα τουλάχιστον τον σκεπτικισμό ενός μεγάλου αριθμού συγχωριανών μας σχετικά με τις ενέργειες ή τις παραλείψεις των ανωτέρω φορέων του χωριού μας στην άσκηση των καθηκόντων τους, (έχοντας την ιδιότητα του απλού Βησσανιωτη) έχω να παρατηρήσω αλλά και να προτείνω  τα παρακάτω:

(1)-ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

Ø  Γνωστό σε όλους μας ότι το χωριό μας -όπως και τα περισσότερα χωριά του ακριτικού Πωγωνίου-χρόνο με το χρόνο έχει περιπέσει σε μια φθίνουσα πορεία όχι μόνο ως προς  τα πληθυσμιακά του στοιχεία αλλά και εν γένει ως προς τις προοπτικές ανάπτυξής του (τα αίτια που συμβαίνει αυτό είναι θέμα άλλης επίσης σημαντικής συζήτησης) που έχουν σαν αποτέλεσμα να απειλείται ακόμη και αυτή η ύπαρξή του…(αυτό ας μη θεωρηθεί υπερβολή…)

Από την ιστορία της Βήσσανης…

09 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2023

Δημοσιευτηκε στην εφημεριδα "ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ"

Ἡ Βήσσανη εἶναι χωριό τῆς ἐπαρχίας Πωγωνίου, τό ὁποῖο τό 1910, ὅπως ἔκρινε τό Διοικητικό Συμβούλιο τοῦ Πωγωνίου, συνόρευε μέ τά ἑξῆς χωριά, ὅπως καί σήμερα: Λαχανόκαστρο, Κακουσιοί, Φραστανά, Μέβδεζα, Δελβινάκι, Ζαραβίνα, Κάτω Ραβένια, Ἄνω Ραβένια. Τά σύνορά του μέ τό Δελβινάκι εἶχαν καθορισθεῖ καί τό 1730, τό 1833 καί τό 1871, μέ τά ἄλλα δέ χωριά εἶχαν καθορισθεῖ καί τό 1859.

Ὁ ἱστοριογράφος Ἰ. Λαμπρίδης τό 1889 περιέγραψε τήν «Βίσιανη» ὡς ἑξῆς: «Εὑρίσκεται «ἐπί τῆς πρός τήν Κόνιτσαν ὁδοῦ καί ἐπί τοῦ ὑψηλότερου σημείου μακρᾶς ράχεως, ἥτις χωρίζει τόν ροῦν τῶν ὑδάτων πρός τόν Θύαμιν καί Δρίνον, μακρόθεν χιονοσκέπαστος φαινομένη, διότι ἀσβεστώδης ὁ λίθος τῶν οἰκοδομῶν καί αἱ πλάκες τῶν στεγῶν λευκόταται, ἔχουσα δέ καί οἰκίας μεγαλοπρεπεῖς, ἐξ ὧν καί τινες διώροφοι καί τριώροφοι καί μετ’ ἐξωστῶν, συμπεπυκνωμέναι ὅμως, ἀλλ’ ἀνατολικῶς ἐστραμμέναι, ἀξιόλογα δημόσια κτήρια, θέαν ἀμίμητον, ὁδούς ὅμως στενάς ἕνεκεν ἐλλείψεως χώρου».

Ἡ Βήσσανη πρωτοοικίσθηκε ὅταν κάποτε μετεγκαταστάθηκαν ἐδῶ οἱ κάτοικοι γειτονικῶν οἰκισμῶν, τῶν ὁποίων σώζονται ἐρείπια: Μάνιες, Γκολντάνια, Καλούδι, Λαμπάνιτσα, Καλύβια κ.ἄ. Ὁ κυριότερος τῶν οἰκισμῶν τούτων βρισκόταν στήν περιοχή τοῦ σημερινοῦ ἐξωκκλησίου τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου, ἡ ὁποία τό 1820 λεγόταν Στενά τῆς Βήσσανης καί φρουρήθηκε κατά διαταγή τοῦ πολιορκούμενου Ἀλῆ πασᾶ.

Περί του ονοματος της Βήσσανης

Στο πολύ αξιόλογο βιβλίο του Στεφ, Μπεττή (βλέπε φωτογραφία) με τον τίτλο: "Ονοματολογία των χωριών του Νομού Ιωαννίννων" στην σελίδα 26, αναφέρεται και η προέλευση των ονομάτων των χωριών της Επαρχίας Πωγωνίου... Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω (αυτό θα ήταν αντικείμενο λεπτομερειακής μελέτης) αν η προέλευση των ονομάτων που αναφέρονται στο βιβλίο είναι ακριβής για τα υπόλοιπα χωριά του Πωγωνίου, αλλα τουλάχιστον για το όνομα της Βήσσανης (Βήσιανη) είναι ανακριβής, αφού η λέξη Βήσσανη είναι πέραν πάσσης αμφιβολίας, ΕΛΛΗΝΙΚΗ...Εχουμε δημοσιεύσει κείμενα που τεκμηριώνουν την αποψη αυτή και τα οποία μπορείτε να τα διαβάσετε στους παρακάτω συνδέσμους.

[Ευχαριστώ ιδιαίτερα τους ανθρώπους που εργάζονται στην αξιόλογη Βιβλιοθήκη Κόνιτσας που μου έστειλαν κατόπιν αιτήματός μου, ηλετρονικό αντίτυπο του βιβλίου που αναφέρω παραπάνω]

Οι σχετικοί σύνδεσμοι:

1. Tό όνομα της Βήσσανης

2. ΕΛΛΗΝΙΚΟ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΛΑΒΙΚΟ...

3. Πρακτικόν του Κοινοτικού Συμβουλίου Βησσάνης περί μή μετονομασίας της Βήσσανης. [Πραξις 68η]

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Χ. ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΜΠΩΓΩΝΗΣΙΑΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΚΥΡΙΩΝ "Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΠΩΓΩΝΙΟΥ"....

 ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΜΠΩΓΩΝΗΣΙΑΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΚΥΡΙΩΝ "Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΠΩΓΩΝΙΟΥ"....

Ενα ακόμη Σωματείο, που ιδρύθηκε απο την Βησσανιώτισα Θάλεια Δέρβου-Ποταμιάνου στα τέλη της δεκαετίας του 50, και το οποίο πρόσφερε πολλά στο βασανισμένο και παραμελημένο Πωγώνι μας...

Το Σωματείο υπάρχει μέχρι και σήμερα...[Περισσότερα για την αξιόλογη δράση του σε αλλα σημειώματά μας...]

Επιμέλεια Χ. Κ.

Εφυγε απο κοντά μας....Δημήτριος Μιχαήλ Κωτσάκης [1937-2021]

Στις 27 Ιουλίου 2021 αναχώρησε για το μεγάλο ταξίδι ο Βησσανιώτης Δημήτρης (Μίμης) Κωτσάκης, γιος του Αιγυπτιώτη Μιχά­λη, καθηγητή τεχνικών μαθημά­των στη μέση εκπαίδευση και της Τασίας...

Ο Μίμης Κωτσάκης (γεννημένος το 1937) κατατάσσεται δικαίως στη χορεία των μεγάλων ευεργετών της Βήσσανης, αφου με πράξεις γενναιοφροσύνης προς το χωριό μας,  συνέχισε, στη σύγχρονη εποχή, την παράδοση των μεγάλων τέκνων του χωριού μας όπως ο Νικόλαος Βράγκαλης...

Ο Μίμης, όπως ήταν ευ­ρύτερα γνω­στός, υπήρξε αυτοδη­μιούργητος επιχειρηματίας και ευδοκίμησε στον κλάδο του εφο­πλισμού.

Πολλές λεπτομέρειες για τον βίο του δεν μας είναι γνωστές με δεδομένη και την μετριοφροσύνη που τον χαρακτήριζε.  Αλλά καλύτερα ας αναφερθούμε στο σημαντικό έργο που άφησε πίσω του και το οποίο αφορά την αγαπημένη μας Βήσσανη...

Θέατρικό στη Βήσσανη...Μάϊος 1935...

 

Επιμέλεια Χ. Καββαδίας

Να μην ξεχνάμε τους Ευεργέτες μας...

 

Επιμέλεια Χ.Κ.

Η ίδρυσις της εν Βησσάνη Βιβλιοθήκης-1899

Επιμέλεια Χ. Καββαδίας

Eνας ακόμη αγαπητός Βησσανιώτης έφυγε απο κοντά μας...

Στεφάνι απο Καρσελότες και Μοσκομάνουσα.-Πρωτομαγιά στο Μαναστήρι (1996)

Χθες Κυριακή των Αγίων Πάντων (27 Ιουνίου 2021) έφυγε από την ζωή ένας φλογερός Βησσανιώτης. Ο Ιωάννης Στούπης γέννημα θρέμμα της Βήσσανης, γεννήθηκε το 1932, μεγάλωσε πήγε στα σχολεία μας Δημοτικό και Γυμνάσιο. Καλός οικογενειάρχης και μόνιμος επισκέπτης του χωριού μας. ΥΠΗΡΈΤΗΣΕ επί δεκαετίες την Αδελφότητα μας και μέχρι την ασθένεια του υπήρξε ο Αντιπρόεδρος της. Η κηδεία του θα γίνει στην Καλλιθέα και έτσι δεν μπορεί να ταφεί στην Αγαπημένη του Βήσσανη. Ευχόμαστε όλο το Δ. Σ. Καλό Παράδεισο στον αγαπημένο μας Αντιπρόεδρο. Στη σύζυγο Στέλλα και τα παιδιά του Τηλέμαχο και Νταιμη Ο ΆΓΙΟΣ Θεός να τους παρηγορεί. Καλό ταξίδι φίλε Γιάννη...

Γρηγόρης Αρμπιρος

Πρόεδρος της Αδελφότητος Βησσανιωτών

.....//.....

[Σ.Σ]:Ένα από τα πολλά γραπτά του εκλιπόντος -που στην πλειοψηφία τους δημοσιεύτηκαν κατά καιρούς στην εφημερίδα μας- και που αφήνουν ανάγλυφα να φανεί η υπερβολική του αγάπη για το χωριό μας, δημοσιεύουμε παρακάτω. Τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους του... 
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑΝΝΗ...ΘΑ ΜΑΣ ΛΕΙΨΕΙΣ...

ΤΑ (ΕΙ)ΚΟΝΙΣΜΑΤΑ...

 Έξωκκλήσια καί εικονίσματα στις διάφορες ράχες και στά σταυροδρόμια θυμίζουν τή λατρεία τής θεάς τής φύσεως μέ τά ονόματα Κυβέλη, Ρέα, Δήμητρα πού γίνονταν σέ υπαίθρια ιερά, έξω καί κυρίως στις κορυφές τών βουνών καί μέσα σέ σπήλαια.

Τά «κονίσματα» ειδικώτερα, βρίσκωνται συνήθως στις διασταυρώσεις τών όδών καί στις εισόδους καί εξόδους του χωρίου, άποτελούν δέ μέ τή γύρω περιοχή τους τοπωνύμια. Αλλοτε όμως χτίζονταν καί σέ διάφορα επίκεντρα σημεία τής υπαίθρου καί μέσα στά χωριά σέ τόπο εκκλησίας τής, όποίας έστερούν- το. Κι αυτό γιατί, όλιγάριθμοι όπως ήταν οί συνοικισμοί καί μή συγκεκροτημένοι σέ κοινότητα, δέν είχαν τή δυνατότητα ν’ άποκτήσουν κανονική έκκλησία. Έτσι τά χωριά εκείνα πού δέν είχαν παπα, δάσκαλο ή εκκλησία, γιά νά συγκροτηθούν στή χριστιανική τους πίστι, άποκτούσαν μέ τόν άπλό αύτόν τρόπο τών εικονισμάτων ένα θρησκευτικό σύμβολο πού τά συγκρατούσε σ’ αυτή. Τό κόνισμα δηλ. είναι ό πρόγονος τής εκκλησίας. Οί κάτοικοι δέ τών εν λόγω συνοικισμών έκκλησιάζοντο τότε στο πλησιέστερο μοναστήρι καί ώρισμένες μέρες μόνον τό χρόνο.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΗΡΩΟΥ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΒΗΣΣΑΝΗ 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1961

15 Αυγουστου 1961.Μετά απο συντονισμένες προσπάθειες της Αδελφότητος Βησσανιωτών γίνονται τα αποκαλυπτήρια του ηρώου των πεσόντων υπερ Πατρίδος, στην κεντρική πλατεία της Βήσσανης. Το βίντεο που ακολουθεί, μοναδικό τεκμήριο της πραγματικά εντυπωσιακής εκδήλωσης της ημέρας εκείνης, προέκυψε απο δύο ολιγόλεπτα κινηματογραφικά αποσπάσματα που περιέχονται στα "ΕΠΙΚΑΙΡΑ" και που τα ανακάλυψα στο ΕΘΝΙΚΟ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ.[Μονταζ και ψηφιακή επεξεργασια Χ.Κ.]

Η ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΒΗΣΣΑΝΗΣ 15-16 Αυγούστου 1930

15Αυγουστος στη Βήσσανη (δεκαετια του 50)

ΒΗΣΣΑΝΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1930:

Εφέτος μετ εξαιρετικής μεγαλοπρεπείας και όλως ασυνήθους κοσμοσυρροής εωρτάσθη το διήμερον πανηγύρι τής Παναγιάς.

Από της προηγουμένης ημέρας ήρχισαν να συρρέωσι εκ των περιχώρων πλείστοι πανηγυρισταί, αλλά η συρροή του κόσμου υπήρξε μεγάλη  κατά την επομένην ήμέραν τήν ήμέραν τής πανηγύρεως. Απο  πολύ πρωί μια εξαιρετική κίνησις εις τας τάξεις των επισκεπτών. Εφέτος μάλιστα, που το χωριό  μας απέκτησε και  την συγκοινωνίαν του η κοσμοσυρροή υπήρξε ανωτέρα των προηγουμένων ετών—από πολύ πρωΐ βλέπεις νά έρχανται τα αυτοκίνητα μέ τούς υψηλούς μας ξένους ή κεντρική πλατεία  της Βησσάνης κατά  τάς δύο αυτάς ιστορικάς ήμέρας του γλεντιού μετεβλήθη εις  πλατείαν Ομονοίας είναι η ώρα 8 και όλος ο κόσμος  μεταβαίνει να έκκλησιασθή εις την κεντρικήν εκκλησίαν «Αγιος Νικόλαος».

Η ιερά ακολουθία διεξάγεται μετα πλείστης επιβλητικότητος υπό του αρχιμανδρίτου Νικοδήμου και υπό καλλιφώνων ψαλτών κ κ. Χριστοφόρου Στούπη και Στεφάνου Γούναρη. Μετά τήν θείαν λειτουργίαν κατα το επικρατούν έθιμον όλοι οι  νέοι μέ τους φιλοξενουμένους μας, παρέες παρέες μετά τών μουσικών οργάνων. Επακολουθούν επισκέψεις εις τους εορτάζοντες Παναγιώτηδες. Επισκεπτόμεθα τον αγαπητόν Παναγιώτην Τζιατζιάνην, Παναγιώτην Ιλλαρίδην και τον αφιχθέντα χάριν τής Πανηγύρεως  Κώοτα Μέντζον καί πλείστους άλλους μέχρι της 1 μ,μ. οπότε  απεσύρθημεν πάντες νά γευματίσωμεν μετα των ξένων πανηγυριστών.

Ο Σπυρίδων, ο Παπαχαρίσης και οι Βησσανιώτες...διαπραγματευτές!

8 ΙΟΥΛΙΟΥ 1887-Ενδεικτικον β γυμνασιου του Δημ. Παπαχαρίση απο την Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων

Τό πείσμα του Δεσπότη....***

Είναι γνωστό τό πείσμα του θρυλικού μας Δεσπότη Σπυρ. Βλάχου, γιά τό όποιο κυρίως τόν κατηγορούν οί έχθροί του καί πού σέ πολλές περιπτώσεις γένονταν άφορμή άντιπαθειών άλλά καί μίσους άκόμα έναντίον του. Μερικοί πού τόν γνώρισαν σέ προχωρημένη ήλικία, τό χαρακτηρίζουν ώς γεροντικό πείσμα. "Οπως όμως άποδεικνυεται καί άπό τά κατωτέρω, πρόκειται μάλλον περί παθολογικού πείσματος. Γιατί τά άναφερόμενα έντοπίζονται στά μέσα του έτους 1911, οπότε ό Σπυρίδων ήταν πολύ νέος άκόμα. Τά άφηγείται δέ, ό ήδη θαλερός γέρων βησσανιώτης Κωνσ. Άναστασιάδης, άπόδημος τώρα στή Θεσσαλονίκη καί τότε μέλος τής Εκκλησιαστικής Επιτροπής Βησσάνης μέ τήν ιδιότητα τοϋ γραμματέως της, προύχων βησσανιώτης, πού ύπήρξε καί ή μοναδική άφορμή τής όργής του Δεσπότη πρός τήν έν λόγω έπιτροπή. [1]

.......//......

Κατά τά μέσα Ιουλίου του 1911, πριν τελειώσουν οί έξετάσεις τών σχολείων, ή Εκκλησιαστική Έπιτροπή Βησσάνης πού άτιοτελούσε καί τή Σχολική της Έφορία, ελαβε μιά έπιστολή άπό τόν Σπυρίδωνα διά τής όποίας συνιστούσε νά μή άνανεωθεί τό συμβόλαιο τών δασκάλων πριν συνεννοηθούμε σχετικώς μέ τήν προϊσταμένη μας Μητρόπολη.

Επειδή ξέραμε, ότι ό δεσπότης ήθελε νά μάς πάρει τόν καλλίερό μας δάσκαλο Δημ. Παπαχαρίση**** άπό τό Μεσοβούνι καί νά τόν στείλει στήν Πυρσόγιανη, στήν άκρόπολι του έλληνισμού όπως τή χαρακτήριζε, συγκαλώ άμέσως τήν Έπιτροπή καί προτείνω νά προβούμε άμέσως στήν άνανέωσι τών συμβολαίων τών δασκάλων γιά τό έπόμενο έτος. Κι αυτό, γιατί όπως ήμαστε τόσο άπησχολημένοι μέ τά γεωμοροδέκατα πού είχαμε άγοράσει τή χρονιά έκείνη, δέν μπορούσαμε νά ξετρεχόμαστε γιά νά βρούμε καινούργιους δασκάλους. Νά πούμε δέ στόν δεσπότη, ότι ή δ)γή του ήλθε άργά άφού έμείς είχαμε κάμει τήν άνανέωσι καί οτι δέν μάς ήταν εύκολο νά τήν άκυρώσωμε έκ τών υστέρων. Νά τόν φέρωμε δηλ. πρό τετελεσμένου γεγονότος.

Ενας Βησσανιώτης Αρχηγός Κούρδος!!!...

Πολυταξιδεμένοι οι Βησσνιώτες τα χρόνια πριν την απελευθέρωση αλλά και λίγο μετά. Κωνσταντινούπολη, διάφορες Μακεδονικές πόλεις, η Βλαχιά (Παραδουνάβιες χώρες),αλλά και η ¨Αραπιά" η Αίγυπτος δηλαδή ήταν οι πιο προσφιλείς προορισμοί τους...Οι περισσότεροι "επρόκοβαν" στα ξένα αποκτούσαν  αξιόλογες περιουσίες μέρος των οποίων διέθεταν και για αγαθοεργούς σκοπούς στην γενέτειρά τους...  Πάντα όμως  είχαν στο μυαλό τους την ιδέα να ξαναγυρίσουν...Ελάχιστοι ήταν εκείνοι "που χάθηκαν στα ξένα"!!!

Το παρακάτω κείμενο το βρήκα  δημοσιευμένο στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" του Χρ. Χριστοβασίλη...30 Ιανουαρίου 1933...Σας το μεταφέρω...(διατήρησα την ορθογραφία του γράφοντος).

Χρ. Δάλλα (ιατρού-συγγραφέως)*

Πλειστάκις, κατά τον πολυκύμαντόν μου βίον, συνέπεσε να ευρεθώ προ συμπτώσεων και συναντήσεων τελείως απροόπτων, προκαλουσών έκπληξιν, και ών η ανάμνησις, σήμερον ακόμη, μοι προκαλεί συγκίνησιν. Μέσα από τας πολλάς εκλέγω, χάριν της «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» δύο-τρείς, αίτινες ταύτην την στιγμήν διέρχονται της μνήμης μου και δεν διστάζω να τας περιγράψω, τόσον δια το απρόοπτον αυτών, όσον και δια τας συνθήκας της ψυχικής καταπτώσεως, καθ άς και το ελάχιστον γεγονός ιδιαιτέρως προκαλεί ισχυράς της ψυχής δονήσεις.

Εν των γεγονότων τούτων συνέβει εις Νουσεϊμπίν, την Νίσεβιν των Βυζαντινών, όπου ο στρατηγός Ηράκλειος, έξαρχος της Αφρικής και πατήρ του μετέπειτα αυτοκράτορος Ηρακλείου, ήρατο κατά το 589 μ. χ. έτος, περιφανή κατά των Περσών νίκην, ήδη δε τελικόν σταθμόν του περιωνύμου Σιδηροδρόμου της Βαγδάτης και όπου εφθάσαμεν μετά μηνών πεζοπορίαν, ανα τα όρη και τας κοιλάδας των Περσοτουρκικών μεθορίων, κατά την εκ Περσίας κάθοδον του πρώτου Νοσοκομείου της 6ης Τουρκικής Στρατιάς, ούτινος απετέλουν μέλος. 

Είχον πλέον απελπισθεί, μετά τριετή εις τα άξενα εκείνα μέρη διαμονήν, ότι θα ίδω ποτέ κόσμον πολιτισμένον, ότι θα δυνηθώ να συναντήσω και ασπασθώ συγγενείς και φίλους οίτινες πλέον εις την φαντασίαν μου προσελάμβανον την μορφήν όντων άλλου τινός κόσμου, επί άλλου πλανήτου ευρισκομένων! 

...και "ἑπι τη ωραιοτητι των γυναικών της"!!!

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Χ.Κ.

Οι Αποκριές στη Βήσσανη -VIDEO

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ VIDEO X.K.