Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία αντιστέκεται στην υποδούλωση και καταδικάζει τις ΕΟΖ


Ένα κατηγορηματικό ΟΧΙ στις ΕΟΖ και μιά αποφασιστική πρόσκληση σε διάλογο από την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, στο Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου, στη Συνεδρίαση του, της Πέμπτης 27 Δεκεμβρίου 2012.    

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος εκπροσωπήθηκε στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πωγωνίου την Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012. Στη συνεδρίαση συζητήθηκαν θέματα σχετικά με τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες και η Π.Σ.Ε, με την εκπροσώπησή της, θεώρησε χρέος της να καταθέσει δια ζώσης τις απόψεις της, σε ένα τόσο κέραιας σημασίας ζήτημα για την προοπτική της Ηπείρου και της πατρίδας μας.    

Ο Έφορος Πολιτισμού και μέλος του Προεδρείου της Π.Σ.Ε Αλέξανδρος Λαμπρίδης στην παρέμβασή του κατέθεσε την κατηγορηματική εναντίωση του κορυφαίου συλλογικού φορέα της Ηπειρώτικης Αποδημίας στην προωθούμενη δημιουργία των Ε.Ο.Ζ. στον τόπο μας. 

Παρουσιάζοντας το σχετικό, ομόφωνο ψήφισμα του Δ.Σ. της Π.Σ.Ε., ο εκπρόσωπός της ανέδειξε τη μεθόδευση που ακολουθείται εδώ και χρόνια με την προλείανση του εδάφους για τη δημιουργία των Ε.Ο.Ζ. στην Ελλάδα. Διαδοχικοί κρίκοι στην ίδια αλυσίδα ενεργειών επισημάνθηκαν, ανάμεσα σε άλλους, και οι ακόλουθοι:      

Η πρώτη δανειακή σύμβαση με την οποία η χώρα μας παραιτείται άνευ όρων από την ασυλία που ενέχει λόγο Εθνικής Κυριαρχίας. 

Ο εφαρμοστικός νόμος του μεσοπρόθεσμου (ν. 3986/2011) που προβλέποντας το δικαίωμα επιφανείας, διακρίνει την ιδιοκτησία από τη νομή-κατοχή κυριότητα και, έτσι, γη που ανήκει στο Δημόσιο μπορεί να παραχωρηθεί σε ιδιώτη επενδυτή για πέντε (5) το λιγότερο, έως εκατό (100) χρόνια. Αυτό αναφέρεται και στην ιδιωτική γη η οποία απαλλοτριώνεται, κατά παράβαση του άρθρου 17 του Συντάγματος.     

Ο νόμος 3775/2009, ο σχετικός με τη διαδικασία ταχείας αδειοδότησης, που αποτρέπει οποιοδήποτε εμπόδιο στην ανοικοδόμηση σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλους (όπως είναι η Ήπειρος) ακόμα κι αν προστατεύονται από διεθνείς συμβάσεις (Natura) ή, ακόμη, σε αρχαιολογικούς χώρους ή, ακόμη, και με παρεμβάσεις που απειλούν τη δημόσια υγεία, όπως είναι τα εργοστάσια επεξεργασίας τοξικών ή ακόμα και ραδιενεργών αποβλήτων.