Bησσανιώτικη κρεβ(β)άτα...

Απόψε στην κρεβάτα μου 

καρσί ΄ταν το φεγγάρι

και τόζωσε ζωνάρι

Έκατσε και μ΄ ερώτησε 

γιατ΄ είμαι λυπημένη

βαριά βαλαντωμένη…

-Ο άντρας μου είν΄ στην ξενητειά 

και μ΄ έχει  παρατήσει

και άλλη αγαπήσει…

-Εγώ θα πάω από κεί 

να τον παραμπαρήσω…

-Παρακαλώ φεγγάρι μου 

μην τον παραμπαρήσεις…

τύχει στον ύπνο τον βαθύ

και θα τον λαχταρίσεις!!!

Τό πίσω μέρος της φωτογραφίας

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Η λέξη  "παραμπαρίζω"  κατά την γνώμη μου σημαίνει -κατα τα γραφόμενα στο ποίημα- "παρατηρώ κάποιον"-"τον μαλώνω"...
Βρήκα την λέξη ΕΔΩ με την έννοια του "παραβγαίνω"-"συναγωνίζομαι" κάποιον.
Όποιος αναγνώστης ξέρει κάτι παραπάνω ας μας το κοινοποιήσει...

Επίσης η λέξη καρσί [karsí] είναι επίρρ. τοπ. : (λαϊκ.) και σημαίνει απέναντι-[τουρκ. karşι]

Επιμέλεια Χ.Κ.

YΓ. Γρηγόρης Άρμπιρος Η κρεβατα Λεωνίδα Μακρυγιάννη (γαμπρός στου Στούπη)

Γη της Ηπείρου...

Χώμα σκληρό, 

άκαρπη γη 

πουρνάρια καί βαλανιδιές 

και κουτσουπιές την άνοιξη 

βουνά μου λευκοφόρετα 

πατρίδα μου σε λαγκαδιές χαμένη 

ακούω τα τραγούδια σου 

σ’ ενός κλαρίνου το λυγμό 

σ' ενός βιολιού το δάκρυ 

και μέσα μου ανασταίνονται 

προγονικοί καημοί.

Δρόμοι μακρυνοί 

σ’ όλα της γης τα μέρη 

σου παίρνουν τον ανθό

στα πετρωμένα πλάγια 

λιγοστό κι ’ όνειρο και ψωμί.

Μ ’ από βαθιά φαράγγια 

αμόλευτο, σιωπηλό 

πάχνη απαλή ανεβαίνει 

αρχαίο δωδωναίο πνεύμα 

κι ’ ανάσα γίνεται κι ’ αχός 

και θρέφει μιαν αγάπη 

γι ’ αυτό το χώμα το παληό 

κι ’ όρκο βαρύ στεριώνει 

τα νιάτα σου πατρίδα 

της ξενιτιάς το μόχθο 

στολίδι σου να κάνουν.

ΑΘΗΝΑ ΠΑΠΑΧΑΡΙΣΗ - ΠΑΛΛΗ*

*Από την ποιητική συλλογή «ΚΑΤΟΠΤΡΑ ΕΝΔΟΧΩΡΑΣ » (1994).