Πολυμερείς συμφωνίες ΤΤΙΡ, CETA, TPP, TISA, EAEU, SCO, CELAC, ALBA και καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση

Του Γιάννη Τόλιου*

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η μεγάλη ανάπτυξη της διεθνούς ανταλλαγής εμπορευμάτων και υπηρεσιών και εξαγωγής «επενδυτικών» και «δανειακών» κεφαλαίων, μεταξύ μεγάλων επιχειρήσεων, πολυεθνικών ομίλων και μεταξύ κρατών, αποτελούν ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του σύγχρονου καπιταλισμού. Τις τελευταίες δεκαετίες με την υιοθέτηση του νεοφιλελεύθερου «υποδείγματος» διαχείρισης της καπιταλιστικής οικονομίας, την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων και της απορρύθμισης των εθνικών οικονομιών, τη συρρίκνωση του «κράτους πρόνοιας» και ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, τις εκτεταμένες διασυνοριακές εξαγορές-συγχωνεύσεις, την αυξανόμενη ισχύ των πολυκλαδικών-πολυεθνικών ομίλων, την ένταση της εξαγωγής κεφαλαίων μεταξύ χωρών και ενίσχυσης των περιφερειακών ολοκληρώσεων, επιταχύνθηκαν οι διαδικασίες παγκοσμιοποίησης των οικονομιών.

Στο φόντο των παραπάνω εξελίξεων η υπογραφή μεταξύ χωρών, συμφωνιών «διμερούς» (bilateral) και «πολυμερούς» (multilateral) χαρακτήρα, αποτελούν ένα νέο ποιοτικό γνώρισμα του σύγχρονου καπιταλισμού. 

Στο παρόν άρθρο θα εξετάσουμε τις σημαντικότερες από τις «πολυμερείς συμφωνίες» (ΤΤΙΡ, TPP, CETA, TiSA, EAEU, SCO, CELAC, ALBA) και τις συνακόλουθες ενδοκαπιταλιστικές, ενδοϊμπεριαλιστικές και γεωπολιτικές αντιθέσεις μεταξύ των βασικών καπιταλιστικών κέντρων, για ξαναμοίρασμα των σφαιρών οικονομικής και πολιτικής επιρροής στον κόσμο. Θα διερευνήσουμε επίσης τους εναλλακτικούς δρόμους αξιοποίησης των πλεονεκτημάτων «διεθνοποίησης» των οικονομιών, σε όφελος των λαών και εργαζόμενων του πλανήτη.

1. ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΕ [1] ΣΤΙΣ «ΔΙΜΕΡΕΙΣ» ΚΑΙ «ΠΟΛΥΜΕΡΕΙΣ» ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ

Καμπή στη διαδικασία «παγκοσμιοποίησης» των οικονομιών, αποτέλεσε η δημιουργία του ΠΟΕ (1994), ως αποτέλεσμα μετεξέλιξης της GATT («Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου» του ΟΗΕ), σε διευρυμένη «πολυμερή» συμφωνία, την οποία έχουν υπογράψει ως τώρα 164 χώρες. Ωστόσο η όλη συγκρότηση και ο προσανατολισμός του ΠΟΕ, στηρίχτηκε στα νεοφιλελεύθερα δόγματα της «απελευθέρωσης του εμπορίου» μεταξύ χωρών, που εξυπηρετούν κυρίως τα συμφέροντα των αναπτυγμένων χωρών.

Πάρε ΦΕΤΑ, δοσ’ μου CETA!

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Έναντι δήλωσης υπόσχεσης… μελλοντικής προστασίας του διασημότερου ελληνικού προϊόντος, η ελληνική κυβέρνηση μαζί με τις άλλες 27 της Ε.Ε. συμφώνησαν στη Μπρατισλάβα να προχωρήσει η ευρωκαναδική συμφωνία- «Δούρειος Ίππος» της ημιθανούς TTIP, και μάλιστα με άμεση «προσωρινή εφαρμογή»

Πίσω από μια κομψή πλην ακατάληπτη ανακοίνωση περί «ενισχυμένης προστασίας της ένδειξης φέτα στον Καναδά» και από μια δήλωση ότι η Ελλάδα τάσσεται υπέρ της «προσωρινής αναστολής των διαπραγματεύσεων για την TTIP» προσπάθησε να κρύψει η ηγεσία του υπουργείου Οικονομίας την πραγματική είδηση που βγήκε χθες στη Μπρατισλάβα: η συμφωνία Ε.Ε. – Καναδά, CETA, η δίδυμη της πολύ «διασημότερης» TTIP, βαίνει προς οριστική υπογραφή στη σύνοδο ΕΕ- Καναδά στις 27 Οκτωβρίου και, ταυτόχρονα, τίθεται σε προσωρινή εφαρμογή με την συγκατάθεση και της ελληνικής κυβέρνησης!

Η ανακοίνωση της σλοβακικής προεδρίας της Ε.Ε. για το χθεσινό άτυπο συμβούλιο των υπουργών Εμπορίου στη Μπρατισλάβα αναφέρει: 

«Τα κράτη μέλη συμφώνησαν ότι το ζήτημα της προσωρινής εφαρμογής πρέπει να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν, δεδομένου ότι το ζήτημα αυτό αφορά την εμπορική πολιτική της ΕΕ και την αξιοπιστία της ΕΕ ως εταίρος στις διαπραγματεύσεις. Συμφώνησαν επίσης η συμφωνία να εγκριθεί από τους υπουργούς Εμπορίου πιθανότατα στο έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Λουξεμβούργο στις 18 Οκτωβρίου».

Και το κίνημα “STOP TTIP-CETA”;

Αυτά με την έγκριση και της ελληνικής κυβέρνησης, και παρά το γεγονός ότι το προηγούμενο τριήμερο σε δεκάδες ευρωπαϊκές πόλεις έγιναν διαδηλώσεις με συμμετοχή χιλιάδων πολιτών κατά των δυο θηριωδών επενδυτικών- εμπορικών συμφωνιών, που είναι κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των πολυεθνικών και στις δυο όχθες του Ατλαντικού.